اگر روزی بشر گردی

 ز حال ما خبر گردی

پشیمان می شوی از قصه ی خلقت

از این بودن از این بدعت

خداوندا

نمی دانی که انسان بودن و ماندن در این دنیا

چه دشوار است

چه زجری میکشد آن کس که انسان است

 و از احساس سرشار است

بگذارسپیده سر زند

چه باک که من بمیرم و شبنم فرو خشکد

و شبگیر خاموش شود و شباهنگ گنگ گردد

و مهتاب رنگ بازد و ستاره ی سحری بازگردد

و راه کهکشان بسته شود

بگذار سپیده سرزند و پروانه به سوی آفتاب پر کشد